කම්කරුවන්ගේ හා ගම්බද ජනයාගේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී හා සමාජවාදී සම්මේලනයක් සංවිධානය කොට කැඳවනුවස්, සමස්ත දිවයින අලලාගත් උද්ඝෝෂනයක් සඳහා, හතරවැනි ජාත්‍යන්තරයේ ජාත්‍යන්තර කමිටුවෙහි ලංකා ශාඛාව වන සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය (සසප) වැඩකරන ජනයාට හා තරුනයන්ට කැඳවුම් කරයි.
සසප, සූරාකැවෙන සහ ඩාදිය වගුරන මහජනයාගේ මෙම සම්මේලනය දැකගන්නේ, ගෝඨාභය රාජපක්ෂගේ ද, ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තික විධායක ජනාධිපති වන හා ඒකාධිපතියා වීමට ඉඩ ඇති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ද, අපකීර්තිමත් පාර්ලිමේන්තු ගජ මිතුරන් විසින් අටවමින් තිබෙන, ප්‍රතිගාමී ධනපති අන්තර්-කාලීන ආන්ඩුවට විප්ලවීය දේශපාලන විකල්පයක් ලෙස ය . පාලක පන්තියේ නව ආන්ඩුවට ඇත්තේ එක් අභිප්‍රායයක් පමනි: එනම්, මහජන විරෝධයේ ගෙල සිරකරන අතරතුර, ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදල (ජාමූඅ), එක්සත් ජනපද හා යුරෝපීය අධිරාජ්‍යවාදය සහ ශ්‍රී ලංකාවේ පාලක පන්තිය විසින් විධානය කරන ම්ලේච්ඡ කප්පාදු වැඩසටහන පැටවීම යි.
ආන්ඩුවට හෝ විරුද්ධ පක්ෂවලට වැඩකරන ජනයා මුහුන දෙමින් සිටින හාමතට හා අත්‍යාවශ්‍ය භාන්ඩ හිඟයන්ට කිසිදු විසඳුමක් නැත. සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය දැවැන්ත සමාජ හා ආර්ථික අර්බුදය විසඳිය හැකි එක ම ක්‍රමය වන කම්කරු පන්තිය සඳහා වූ ක්‍රියාකාරී වැඩ පිලිවෙලක් ඉදිරිපත් කරයි.
වෘත්තීය සමිතිවලින් ස්වාධීන ව කම්කරු ක්‍රියාකාරී කමිටු තුල සංවිධානය වෙමින් පුද්ගලීකරනයට, රැකියා සහ වැටුප් කප්පාදුවට එරෙහි සටන සියතට ගැනීමේ දැවෙන අවශ්‍යතාවය කම්කරුවන් ඉදිරියේ මතු වී ඇත.
එස්කුවෙල් හා අවුරා ඇඟලුම් කම්කරුවෝ, නිදහස් වෙලඳ කලාපවල රැකියා කපන සමිති පාවාදීම් හෙලාදකිමින්, වෘත්තීය සමිති හා ධනපති පක්ෂ වලින් ස්වාධීනව ක්‍රියාකාරී කමිටු ගොඩනඟා ගැනීමේ අත්‍යවශ්‍යභාවය අවබෝධ කර ගත්හ.
ගොවීන් මුහුන දෙන ප්‍රශ්න සම්බන්ධයෙන් එක්සත් ක්‍රියා මාර්ග ගැනීමට පලල් ක්‍රියාකාරී කමිටු ජාලයක් සෑදීමට මූලිකත්වය ගත යුතු බව රැස්වීමට සහභාගිවූවෝ තීන්දු කලහ.
දරුනු ගැටලුවලට සහ නාවික හමුදාවේ මර්දනයට මුහුන දෙන උතුරේ ධීවරයන් ඔවුන්ගේ සමාජ සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී අයිතීන් වෙනුවෙන් සටන් කිරීම සඳහා ක්‍රියාකාරී කමිටුවක් පිහිටුවයි.
කම්කරුවන්, දුගීන් සහ තරුනයන් ගේ ඒකාබද්ධ අරගලයකින් ධනපති පන්ති පාලනය අහෝසි කලයුතු බව බැරගම ගොවීහු කියති.
කම්කරු පන්තියට එරෙහි රාජ්‍ය ප්‍රහාර සඳහා සූදානම් වන ජනාධිපති වික්‍රමසිංහ, තම ආන්ඩුවට එරෙහි විරෝධතාකරුවන් පලල් පරිමානයෙන් අත්අඩංගුවට ගැනීම් අධීක්ෂනය කරමින් සිටී.
රාජ්‍ය මර්දනයට එරෙහි සහ සියලු දේශපාලන සිරකරුවන් නිදහස් කිරීම සඳහා සටන, ධනවාදයට එරෙහිව කම්කරු පන්තිය බලමුලු ගැන්වීම මත පදනම් විය යුතු බව කථිකයෝ පැහැදිලි කලහ.
ශිෂ්‍යයින්ට තම ප්‍රජාතන්ත්‍ර සහ සමාජ අයිතීන් ආරක්ෂා කර ගැනීම සඳහා සමාජයේ විප්ලවවාදී බලවේගය වන කම්කරු පන්තිය දෙසට හැරීම තීරනාත්මකය.
මර්දනයේ මූලය වන ලෝක ධනේශ්වර ක්‍රමයේ පද්ධතිගත අර්බුදය වෙත අවධානය යොමු කරන මෙම කලාකරුවෝ, ප්‍රජාතන්ත්‍රීය අයිතීන් රැකගැනීමේ සටන කම්කරු පන්තිය අතට ගැනීමේ වැදගත්කම අවධාරනය කරයි.
සමාජවාදී සමානතා පක්ෂය මෙම ඉරිදා රැස්වීමක් පවත්වන්නේ, අලුතින් පත් වූ ජනාධිපති රනිල් වික්‍රමසිංහගේ ආන්ඩුව විසින් මුදා හරින ලද මර්දන රැල්ලට එරෙහි ව කම්කරු පන්තිය සහ පීඩිත ජනතාව බලමුලු ගැන්වීමේ විප්ලවවාදී සමාජවාදී වැඩපිලිවෙලක් ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා ය.
“මෙම මර්දනය පෙරහුරුවක්, මන්ද කම්කරු පන්තිය අනාගතයේ දී ඊටත් වඩා පුලුල් ලෙස සිය කප්පාදු පිලිවෙත්වලට එරෙහි ව නැගී සිටිනු ඇති බව ආන්ඩුව දන්නවා” - ගම්පොල රෝහල් සේවකයෙක්
වික්‍රමසිංහගේ නව පනත වනාහි, ජාමූඅ කප්පාදුවේ ඊලඟ වටයට එරෙහිව යලි පුපුරා ඒමට නියමිත මහජන අරගලවලට සූදානම් වීමක් ලෙස, මර්දන පියවරයන් තවත් ශක්තිමත් කරගැනීමකි.
මර්දනයට විරුද්ධව සටන් කිරීම සඳහා කම්කරු පන්තියෙහි යෝධ සමාජ බලය ස්වාධීන ව බලමුලු ගැන්වීම අවශ්‍ය වෙයි.
ආන්ඩු විරෝධී පුච්චානම් කතාවලට යටින් රැස්වීමේ කථිකයන් පෙන්නුම් කලේ, මහජන නැගිටීම ධනපති ක්‍රමය තුලම යලි දියකර හැරීම සඳහා, අවශ්‍ය වුවහොත් නව සන්ධානගත වීමකට පවා ඔවුන් සූදානම් බවයි
යුනයිටඩ් ඔටෝ වර්කර්ස් සංගමයේ සාමාජිකයන්ගෙන් සියයට 90 කට අධික පිරිසක් මෙම ඡන්ද විමසීම වර්ජනය කලහ. වෘත්තීය සමිතියේ සමස්ත යාන්ත්‍රනය ම තම පාලනය යටතේ තිබිය දී, සාමාජිකයන්ගෙන් සියයට 6 කගේ ඡන්දයෙන් ෂෝන් ෆේන් නැවත තේරී පත් ව ඇත.
ආරක්ෂිත, දැරිය හැකි, අඛන්ඩ සේවාවක් සම්පාදනය කිරීම සඳහා දුම්රිය ප්‍රවාහන ක්ෂේත්‍රයට යෝධ ආයෝජන යෙදවීම කම්කරුවන්ගේ ඉල්ලීම විය යුතු ය. එම ඉල්ලීම් දුම්රියත් සමස්ත ආර්ථිකයත් ලාභ පද්ධතියේ හස්තයෙන් මුදා ගෙන සමාජවාදී පදනමක් මත ප්‍රතිසංවිධානය කිරීමට කරන අරගලයෙන් වෙන් කල නොහැක.
යුද්ධය උත්සන්න වීම, වෙලඳ ගැටුම් සහ මර්දනකාරී තර්ජන මධ්‍යයේ, ධනවාදී ජාතික රාජ්‍යයන්හි නියෝජිතයන් මේ සතියේ එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය වෙත රැස් ව සිටිය දී, කම්කරු පන්තියේ වර්ධනය වන ව්‍යාපාරයක් තුල තවත් ජාත්‍යන්තර බලවේගයක් තම පැවැත්ම තහවුරු කර ගනිමින් සිටියේය.
ජාත්‍යන්තර මූල්‍ය අරමුදලේ නියෝග හරහා පනවා ඇති දැඩි බදු, ආචාර්යවරු රට හැර යාම, පුරප්පාඩුවලට බඳවා නොගැනීම නිසා ඇති වී තිබෙන ආචාර්ය හිඟය ඇතුලු ගැටලු ගනනාවකට විසඳුම් ඉල්ලා ආචාර්යවරු උද්ඝෝෂනයේ යෙදෙති.
